#it
emu
fut
hit
lek
psy
syn

PIES...

PIES

Jako autentyk opowiedziane na pewnym forum, więc jako autentyk pozwalam sobie wrzucić:

"Historia autentyczna opowiadana przez mojego dziadka:
We wczesnych latach 50-tych wybrał się mój dziadek na ślub córki swojego przyjaciela do Wodzisławia Śląskiego. A że przyjaciel był szefem straży pożarnej, więc było wielkie wesele w remizie, na które zleciało się całe miasto. Ciężkie czasy to były i zapasy jedzenia szybko zaczęły się kurczyć. Tymczasem mojego dziadka tuż po przyjeździe dopadł straszliwy ból zęba i po wizycie u dentysty dowiedział się, że nici z jedzenia na imprezie, więc żywił się tylko kleikiem dawanym przez żonę przyjaciela. Jak już pisałem jedzenie na weselu dla 600 osób się kończyło, więc gospodarz musiał kombinować. Przy pomocy dziadka i strażaków wytaszczyli z piwnicy remizy skrzynki z zamrożoną żywnością z UNRRA (jeszcze z końca lat 40-tych). Rozmrozili to i mieli podawać gościom do stołu.
Zanim jednak to nastąpiło gospodarz chciał sprawdzić, czy to się nadaje do jedzenia i rzucił kawałek mięsa swojemu psu. Ten spałaszował ze smakiem i czekał na więcej. Zadowoleni strażacy wypakowali więc żywność i zaczęli podawać na stoły. Wesele sobie płynęło dalej. Na zapleczu siedzieli mój dziadek i jego przyjaciel. Nagle wpada najmłodszy kilkuletni syn gospodarza i woła:
- Tato! Tato! Pies zdechł!
Zapadła konsternacja i po krótkiej dyskusji gospodarz wyszedł i obwieścił gościom, co się stało. Wszyscy (czyli 600 osób) polecieli w try miga do szpitala na płukanie żołądków.
Zostali tylko rodzina gospodarza i mój dziadek z bolącymi zębami. Kiedy załamany gospodarz uspokoił się trochę zapytał syna.
- To jak on zdechł?
A syn na to:
- No bawiliśmy z Markiem piłką i on latał razem z nami. W pewnym momencie piłka mi poleciała na ulicę, a pies pobiegł za nią i wpadł pod ciężarówkę...

TO SIĘ NAZYWA MIEĆ STYL...

Treść tylko dla dorosłych. Zaloguj się lub zarejestruj aby potwierdzić swój wiek.

NAKARMIŁ...

NAKARMIŁ

Leżę ja w tym szpitalu, Whisky czuwa przy mym łożu boleści.
Jest problem z jedzeniem, bo w kołnierzu jeść się nie da, a bez kołnierza mogę tylko leżeć. Whisek musi mnie więc karmić.
Na śniadanko do picia dostaje się w szpitalu coś, co nazywają kawą, ale z pewnością nawet koło kawy nie stało. Whisek do karmienia nienawykły wpycha mi kęs za kęsem po czym wciska w usta słomkę prowadzącą do tej ohydnej zabielanej lury, ja się krzywię, stękam i oznajmiam:
- Nie będę piła tego gówna!
Jakub nasiąknięty kilkoma seriami "włatców móch", pochyla się nad kubkiem, pociąga nosem z rozanielonym wyrazem twarzy i naśladując Czesia zagaja zachęcająco:
- Dooobre... Smakowe

NA KOLANACH MIKOŁAJA...

NA KOLANACH MIKOŁAJA

W okresie świątecznym wcielam się w ś(n/w)iętego Mikołaja. Otóż została na me kolana dostarczona dziewczynka, lat 4. Przerażona była niezwykle wręcz, małe dłonie zacisnęła w piąstki ze strachu i trzęsła się jak przysłowiowa osika. Jako dobry starzec wręczający prezenty, które to rodzice dostarczali Śnieżynce tak, aby dzieciak nie widział, pokazałem jej paczkę, którą specjalnie dla niej moje Elfy przygotowały, ale... każde dziecko musiało powiedzieć wierszyk, zaśpiewać czy też zatańczyć, aby nie było tak łatwo. Niestety maleńka kobietka była tak zestresowana, że na każdą moją prośbę o powiedzenie czegokolwiek stanowczo kręciła głową na NIE. Wpadło mi do głowy, że jedno na pewno powie, więc zaproponowałem:
- To może powiesz nam paciorek?
Na co maleńka z szybkością karabinu maszynowego zaczęła mówić:
- Paciorek, paciorek, paciorek...
Prezent dostała, obiecała być grzeczna, a ludzie wydawali się być po tej wersji pacierza dużo bardziej uśmiechnięci - czego i Wam życzę.

KARNE SCHODY...

KARNE SCHODY

Jakiś czas temu odwiedził mnie kuzyn. Pięć lat a wygadany niesamowicie. Cały dzień go energia roznosiła, gonił kota, śpiewał, krzyczał i robił pewnie wszystko to, na co mu nie pozwalają rodzice. W trakcie ucieczki przed wieczornym myciem zębów przewrócił kosz z zabawkami. Pytam go:
- I co teraz? (Chciałam, by to posprzątał i dał się wreszcie zapakować do łóżka)
- Idę na schody zastanowić się nad swoim zachowaniem.

Potem się dowiedziałam, że rodzice go tam wysyłają jak nabroi.

W URZĘDZIE...

W URZĘDZIE

Ciotka moja wywodzi się ze wsi. Generalnie rzecz biorąc - głęboka Kielecczyzna. Świetna z niej babka, tylko taka generalnie nieobyta z miastowym życiem. Tyle tytułem wstępu...
Natenczas ciotka owa musiała do urzędu się udać. Wsiadła w PKS-a i dawaj do miasta. Znalazła urząd, podeszła do jednej z jego pracownic i wytłumaczyła o co jej chodzi. Urzędniczka zapytała:
- Godność Pani?
- A dziękuję, nie głodnom, jadłam dopiero co.
A mówią, że ci urzędnicy tacy nieuprzejmi...

Cytat roku laureata nagrody...

Treść tylko dla dorosłych. Zaloguj się lub zarejestruj aby potwierdzić swój wiek.

PIERWSZE WŁASNE GNIAZDKO...

Treść tylko dla dorosłych. Zaloguj się lub zarejestruj aby potwierdzić swój wiek.

Podczas rozmowy o pracę,...

Podczas rozmowy o pracę, która szła naprawdę nieźle, zadzwoniła moja mama. Telefon miałem wyciszony, ale tak czy inaczej odrzuciłem natychmiast rozmowę. Facet, który przeprowadzał ze mną rozmowę stwierdził, że to bardzo niestosowne i powinienem był wyłączyć telefon całkowicie po czym obrażony zakończył rozmowę. Moja mama dzwoniła tylko po to żeby życzyć mi powodzenia. YAFUD

MIKROSKOP...

MIKROSKOP

Z żoną i teściową zawieźliśmy psa do weterynarza. Ponieważ akurat był już ktoś ze zwierzakiem, czekamy sobie na zewnątrz pod gabinetem, a żona z bliska zagląda do środka przez duże okno a ja z teściową zaglądamy również, ale z większej odległości.
[teściowa] - O, psa operuje!
[żona] - Nic nie operuje, patrzy przez mikroskop.
[teściowa] - NA PSA?!?