FONDUE
Piękna zaproponowała fondue, danie które znałem tylko ze słyszenia, ale nigdy nie miałem okazji wypróbować, więc chętnie się zgodziłem. Poszliśmy do Balzaca. Siedliśmy. Położyłem na stoliku hełm szturmowca z bijatyki poduszkowej, zamówiliśmy danie i zaczęliśmy cierpliwie czekać. Po 15 minutach kelnerka podała butelkę z wodą. Dziwne, bez szklanek. Zasypiałem już z głodu, kiedy zostaliśmy zaszczyceni resztą tego, okazuje się, wyszukanego dania - talerzyk z warzywami i to coś - garnuszek z płonącym poniżej podgrzewaczem i śmiesznymi widelczykami. Zakłopotało to nas, co mamy teraz robić? Piękna moja zasięgnęła więc informacji technicznej u eksperta, kelnerki:
- Przepraszam, my tu pierwszy raz startujemy do takiego dania, może pani podpowiedzieć nam, jak to się je?
Ucieszeni rozpoczęliśmy konsumpcję z poczuciem pewności, jaką daje wiedza od eksperta. Ogarnął nas romantyzm chwili wspólnej konsumpcji. Nurtowała nas jednak ta butelka z wodą na stole. Nalałem sobie tej wody trochę na talerz, żeby upewnić się że to woda, test organoleptyczny potwierdził. Nie potrafiłem jednak sobie wyobrazić jak to połączyć to fondue...
- Przepraszam, mam pytanie natury technicznej - zapytałem nieśmiało - jak się korzysta z tej wody podczas jedzenia fondu?
- A nie, to koleżanka podała wazon z wodą na pani kwiatka... - powiedziała kelnerka, po czym ja usłyszałem w myślach "k***a, ale wstyd przed Ryśkiem" i wybuchnęliśmy śmiechem.
