Piekło

Błazen królewski otworzył notatnik i coś tam zapisał.
- Co tam piszesz? - spytał król.
- Zapisuję nazwiska wszystkich głupców, jakich znam. Teraz zapisałem twoje nazwisko, królu, bo dałeś pieniądze oszustowi podającemu się za jubilera, aby kupił za granicą kosztowności. On nie wróci.
- A jeśli wróci?
- To wykreślę twoje nazwisko, królu, a wpiszę jego.

ZABEZPIECZENIA ANTYWAŁAMANIOWE

Pracuję obecnie dla firmy, która ma kilkanaście placówek w Irlandii i Wielkiej Brytanii. Dzisiaj rano dostałem maila do naszego człowieka z Glasgow, że wczoraj ktoś się do nich włamał i wyniósł jeden komputer. Widzę, że mail przyszedł tylko do mnie, więc mówię o tym kolegom.
- W Glasgow mieli włamanie. Wyniesiono im jeden komputer.
Paddy na to:
- A, Glasgow. Tamto miejsce to prawdziwa dziura. Już wcześniej im się włamywali.
Tutaj do rozmowy włącza się nasz szef, Joe.
- O czym rozmawiacie?
Paddy:
- W Glasgow było włamanie, jeden komputer zniknął. Już wcześniej im kradli komputery, nie?
- Poprzednim razem skradli im kamery systemu bezpieczeństwa.
Chwilę później, nadal rozmwiamy o włamaniach, Paddy:
- A było też coś z włamaniem w Kildare. Zdaje się, że ukradli im psy.
Na to Joe:
- Zgadza się. I to były porządne, rasowe psy. Dobermany.

NAJŻWAWSZY W BASENIE

Teściowa zażyczyła sobie karpia. Żeby nie drażnić bestii, udaliśmy się w celu zanabycia onej ryby do najbliższego marketu, gdzie mąż mój stał się mimowolnym świadkiem składania zamówienia przez pewną klientkę. Baboch długo marudził nad "basenem" z żywymi karpiami. Ten za mały, ten za duży, a ten to nie wiadomo czy żywy. W końcu klientka zadecydowała:
- Niech mi pani tego złapie! O! Tego, właśnie taki żywotny ma być!
Sprzedawczyni, po kilku gimnastycznych wygibasach, pochwyciła najszybciej poruszającą się w basenie rybę, po czym usłyszała głos babocha:
- No! Bardzo ładny, a teraz niech go pani zabije!

Zadzwoniłem do żony.

- Kochanie. Miałem mały wypadek w drodze do pracy.
- O Matko! Mam zadzwonić na pogotowie?
- Nie. Ale para czystych bokserek by się przydała.

RENOMOWANY LOKAL

Mnie się raz zdarzyło zajść do słynnej niegdyś w Gdyni mordowni "Oaza" na ul. Portowej. (sławna od przedwojny)
Ledwom usiadł, kelnerka postawiła przede mną dwa pełne kufle piwa.
- Ale ja jeszcze nie zamawiałem...
- Nie będę dwa razy latać!
- A po co dwa od razu?
- Może się ktoś do pana dosiądzie.

Nowy sposób na kontrolę niepracujących żon. Puzzle z 2000 elementów. Jak wracasz z pracy i nie są ułożone - znaczy się puszczała.

Spędzałem z żoną wakacje w Las Vegas.

Gdy ostatniej nocy jedliśmy kolację w hotelowej restauracji zauważyłem, że jakiś koleś w drogim garniturze cały czas się jej przygląda. Oczywiście nie zwracałem na to większej uwagi.

Gdy wyszła do toalety wspomniany biznesmen podszedł do mnie.
- Przepraszam za bezpośredniość ale na pewno zauważyłeś, że nie mogę oderwać wzroku od Twojej żony. Powiedz mi, czy oglądałeś film Niemoralna Propozycja?
- T-t-tak - wydusiłem z trudem - czy chcesz złożyć mi podobną ofertę?
- Zwariowałeś?! Chciałem tylko powiedzieć, że ona wygląda dokładnie jak Robert Redford.

- Dziewczynie to łatwo zwrócić na siebie uwagę. Założy różowy płaszcz i wystarczy.
- Chłopakowi też łatwo zwrócić na siebie uwagę. Wystarczy, że założy różowy płaszcz...

- Halo, kochany. Możesz teraz mówić?
- Tak.
- To słuchaj. A więc tak...

LEKARSTWO

Historia wydarzyła się kilka dni temu...
Tytułem wstępu zaznaczyć muszę, że jestem niesłychanie złym człowiekiem, no po prostu zło pierwotne w najczystszej postaci, jak w filmie bohaterowie walczą ze złem, to dostaję tantiemy za użycie tej nazwy przeciwnika... [:)]
Historia właściwa.
W pewnej poczekalni spotkałem dziewczę, które skądś już kojarzyłem, więc wywiązała się między nami rozmowa. Dziewoja zaczęła zadawać pytania, a że, jak wspomniałem skądś ją już znałem postawiłem na nie szczerze odpowiedzieć. Dziewczyna:
- Co tak w ogóle porabiasz w życiu?
- W sumie sporo rzeczy, pracuję, studiuję, trenuję kilka rzeczy, rysuję, piszę... no generalnie staram się nie nudzić.
- To pewnie nie masz zbyt dużo wolnego czasu...
- I taki jest plan, bo jak mam wolny czas to wymyślam głupoty, a co gorsza potem je przeważnie realizuję...
- Hmmm, wiesz co, w takim razie powiem ci tak: wiesz, że tak naprawdę wewnątrz ciebie jest jakaś pustka, czujesz, że czegoś ci brakuje i to cię przygnębia i boli...
Myślę sobie: trafiony zatopiony, normalnie jakiś Freud w spódnicy mi się trafił... Mówię:
- Trafiona diagnoza.
I tu zaczyna się wartka akcja:
Ona z iście diabolicznym uśmiechem.
- A wiesz, jakie jest na to lekarstwo...
Zerknąłem na nią tak bardziej lustrująco, całkiem niegarbata, konkluzja - warto spróbować:
- Chyba wiem...
I w tym momencie poprosiła ją na bok koleżanka, coś jej tam tłumaczy, dla mnie w sumie lepiej, myślę sobie, będzie czas wymyślić jakiś powalający na kolana tekst... No tak, powalenie na kolana to niebawem nastąpiło, ale akurat nie tego się spodziewałem...
Wraca do mnie
- No to wiesz co to za lek?
- Wydaje mi się, że wiem...
A ona:
- Jezus Chrystus

ludzie w wienżienu obiad mają za darmo
a my w szkole musimy płacić
a pszecież to jest wienzienie
i jeszcze mamy nauczycieli i tszeba sie uczyć