Po zmianie mieszkania niemal dekadę temu, w parze z fajnym, dwupoziomowym mieszkaniem otrzymałem niesamowicie czujną i upierdliwą sąsiadkę z syndromem wyolbrzymiania.
Każda, nawet spokojna domówka kończyła się pełną relacją dla mojej matki "jaki to ja jestem okropny, jak głośno puszczam muzykę" itp. Mimo, iż imprezy były całkiem spokojne, trochę muzyki, jakaś gra w karty itp. Potrafiła zwalić winę nawet na mojego psa "że nasikał" na klatce mimo iż była to widoczna plama od mokrych zimą butów.
Jednym słowem - jędza.
Któregoś razu w sylwestra postanowiliśmy dać do wiwatu (bo w sylwestra wolno i każdy ingeruje w ciszę nocną). Impreza na całego, kolega przyniósł stroboskopy, 20 ludzi - full fun. Pukanie do drzwi - ww. sąsiadka prosi abym ściszył muzykę bo mąż się źle czuje. Ja na to że są sylwestra "i dziś nie zwymyśla głupich historii mojej matce bo, że tak powiem, dziś chulaj dusza. Podgłośniliśmy muzykę i zabawa trwała do białego rana a na kolejne pukania najzwyczajniej nie zwracaliśmy uwagi/ nie słyszeliśmy.
Jakie było moje zdziwienie gdy nazajutrz, po zakupieniu odpowiednich płynów na kaca, wchodząc po schodach mijałem się z dwoma Panami niosącymi poziomo czarny worek. Tak, to był "źle czujący" się sąsiad. YAFUD
