BAAAARDZO DROBNE RÓŻNICE

Przypadek mojej Małżowinki przez nią opowiedziany:
...i wiesz, wyobraź sobie, podjeżdżam do banku, zostawiam samochodzik na parkingu, lecę... kolejka, oj mówię ci okropna, jak zwykle... na szczęście szybko poszło... no Pani w okienku, taka nie miła, ale w takiej śmiesznej bluzeczce w pepitkę, a kolor mówię ci... no i wychodzę, wyobraź sobie, a tu na tym parkingu, na tym płaskim z przodu..., tak, tak na masce, rozstawione jakieś pożywienie, wyobraź sobie, no i trzech takich w garniturach (ten jeden na trochę droższy wyglądał) sobie spożywa bezczelnie i i i mówię ci, aż mnie zatkało, ale myślę szybko (yhm) i wymyśliłam sobie, że zastraszyć się nie dam, no bo co oni sobie... więc podchodzę i mówię: "czy mam poczekać, aż panowie skończycie, czy może to stąd zabierzecie"... no wiesz z tej maski, a oni wyobraź sobie, tak stoją, jak te gamonie, usta pootwierali i tak widać im to pożywienie wystające, więc ja tak patrzę, a to nie MÓJ samochód... no wyobrażasz sobie!!! ...no jak to co, wsiadłam i odjechałam swoim, ale taki podobny był tylko nie kombi i oklejony i zderzaki inne miał... no ale biały przecież był...

"Mój mąż świetnie potrafi zajmować się naszą córeczką, ale cały czas pyta mnie o porady. Pewnego dnia, gdy brałam prysznic, wsadził głowę do łazienki i pyta, co dać małej na śniadanie. Powiedziałam mu, że mamy dużo rzeczy w lodówce i żeby zachowywał się tak, jakby mnie nie było w domu. Po paru minutach zadzwoniła moja komórka, więc ociekając wodą pobiegłam ją odebrać. Mąż dzwonił z drugiego pokoju, żeby zapytać, co dać małej na śniadanie."

W metro na końcowej stacji konduktor znajduje w jednym z wagonów śpiącego pasażera, na podłodze obok niego leży upuszczona książka.
Konduktor podniósł książkę - Lew Landau, "Teoria pola"...
- E, panie agronom, pobudka, stacja końcowa!

Ogłoszenie znalezione w jednej z lokalnych gazet:

"Agencja modelek TopModels poszukuje ładnych dziewcząt w wieku 15-18 lat do promocji akcji Dziewczyny Na Politechniki. Umiejętność wykonania Zaciekawionego Spojrzenia mile widziana."

TROSKLIWE DZIECKO

Młody przyszedł ze szkoły. Śmieci, czekające na niego w przedpokoju, tradycyjnie zignorował.
- Nic ci nie mówi ten worek ze śmieciami pod drzwiami? - zapytałam właściwie retorycznie.
- Mamusiu martwię się o ciebie... - odpowiedział zatroskanym głosem.
- Czemu? – oj, po co się było pytać...
- Bo wiesz, ten worek ze śmieciami, to on do mnie nic nie mówi, a ty z nim rozmawiałaś? Inne głosy też słyszysz?

OGIEŃ WOLNOŚCI

Byłam jakieś trzy lata temu z moim eksiem i jeszcze jednym kumplem na wakacjach pod Opolem. Plan był taki, że ja gotuję, panowie zmywają. Któregoś dzionka eksio stwierdził, że on to nie idzie z nami nad jezioro, bo jest spalony i już ma dosyć. Ustaliliśmy, że w takim razie ja ugotuję obiad z rańca, pójdziemy z Kubą byczyć się nad wodą, a eksio podgrzeje obiadek jak będziemy wracać. Zostawiłam mu karteczkę z dokładną rozpiską co, kiedy jak i dlaczego. Widniało tam między innymi zdanie: "...gotuj na wolnym ogniu...". Wydawało się, że zrozumiałe dla przeciętnego chłopa...
Wracamy, wchodzimy do kuchni, a tam gaz podkręcony na maksimum, para bucha, zaczyna wonieć spalonym obiadkiem i generalnie ciepławo jest.
Naniby:
- Czemu Ty to na takim wielkim ogniu gotujesz? Przecież pisałam, że na wolnym ma być! Przypali się!
Eksio:
- No, ale o co Ci chodzi? Napisałaś, że na wolnym... A wolny to taki nieskrępowany, nie??!!